Selasa, 26 Ogos 2014

Kementerian Pendidikan Jangan Manupulasikan Isu Lambakan Doktor Untuk Mengurangkan Pengambilan Mahasiswa Jurusan Perubatan Di IPTA



Kenyataan Media YB V.Sivakumar Ahli Parlimen Batu Gajah & Timbalan Pengerusi DAP Perak pada 25/8/2014 di Batu Gajah


Malaysia dikatakan mengalami lambakan doktor baru-baru ini. Kenyataan ini mungkin mempunyai asas. Tetapi, fenomena ini harus ditelitikan dengan baik supaya ianya tidak merugikan mana-mana pihak terutamanya rakyat jelata. Kenyataan ini tidak seharusnya dibuat untuk menjamin dan memastikan golongan iktisas ini sentiasa menikmati pendapatan lumayan.

Secara lumrahnya kita semua tahu bahawa apabila jumlah doktor adalah rendah bilangannya dan permintaan pula tinggi, maka ini secara logiknya akan memberi pendapatan yang lumayan kepada golongan tersebut. Jika jumlah doktor bertambah dengan banyak iaitu 'supply' ataupun penawaran meningkat maka ini pastinya akan mengugat pendapatan yang diperolehi. Oleh yang demikian, faktor pendapatan itu tidaklah patut dijadikan sebagai asas ataupun satu kayu pengukur untuk menyatakan samada negara kita sedang mengalami lambakan doktor ataupun tidak.

Pada pandangan saya, nisbah ataupun ratio bilangan doktor dengan jumlah rakyat adalah satu pendekatan terbaik untuk memastikan samada terdapat lambakan doktor di dalam negara kita. Pada masa ini, didapati nisbah doktor dengan penduduk adalah 1 : 1000. Nisbah ini menunjukkkan bahawa kita masih kekurangan doktor jika dibandingkan dengan negara-negara maju. Bagi negara-negara maju yang amat mementingkan sektor kesihatan, ratio ini adalah lebih kurang 1 : 400. Negara kita juga menyasarkan untuk mencapai ratio 1 : 400 dalam tahun 2020 iatu dalam tempoh 6 tahun lagi. Bagaimanakah kerajaan akan mencapai sasaran itu jika kita sudah mula mengawal pengambilan pelajar-pelajar perubatan pada masa ini?

Adakah Malaysia benar-benar mengalami lambakan doktor? Pada hemat saya piawaian sektor kesihatan negara kita masih belum mencapai tahap yang memuaskan. Kalau benar kita mempunyai jumlah doktor yang berlebihan, kenapa pula orang-orang yang pergi ke hospital kerajaan merungut bahawa sukar untuk mendapatkan tarikh temujanji dan tarikh pembedahan? Ramai yang terpaksa menungggu berbulan-bulan untuk menjalani pembedahan kerana tidak dapat memperolehi tarikh daripada doktor-doktor yang terlibat. Ramai juga yang telah mati dalam tempoh masa menunggu tarikh pembedahan yang diberikan oleh doktor-doktor di hospital awam.

Jika benar kita mengalami lambakan doktor, kenapakah kos rawatan & perubatan begitu tinggi di hospital-hospital swasta? Keadaan ini tidak sepatutnya wujud kerana persaingan antara doktor-doktor yang ramai dalam negara ini sepatutnya akan merendahkan lagi kos rawatan & perubatan dan bukan sebaliknya. Ramai juga diantara doktor-doktor kerajaan yang sanggup meletak jawatan dan beralih ke hospital-hospital swasta kerana permintaan yang tinggi untuk doktor. Oleh yang demikian, adalah tidak logik jika kita mengatakan bahawa kita mengalami lambakan doktor dalam konteks ini.

Saya juga berpendapat bahawa kita tidak mengalami lambakan doktor, tetapi kita ketandusan tempat di hospital-hospital untuk melatih doktor-doktor baru yang tamat pengajian ijazah. Kita perlukan lebih banyak hospital kerajaan di seluruh negara. Kita harus meningkatkan mutu perkhidmatan kesihatan untuk pesakit-pesakit miskin dan sederhana. Kita harus meningkatkan semua jenis infra struktur dalam hospital-hospital awam.

Di kebanyakkan hospital-hospital daerah, memang tidak mempunyai kakitangan yang cukup terutamanya pegawai-pegawai perubatan. Saya boleh merujuk kepada Hospital Batu Gajah sebagai contoh. Pesakit-pesakit yang melawat hospital ini sentiasa mengadu bahawa kelewatan dalam mendapat rawatan. Apabila perkara ini dibangkitkan, alasan yang kita terima ialah kekurangan kakitangan. Perkara ini tidak dapat dinafikan kerana memang tidak cukup pegawai-pegawai perubatan terutamanya pada waktu malam di bahagian kecemasan dan wad-wad.

Dakwaan bahawa kita mempunyai lebihan doktor itu tidak munasabah untuk dijadikan alasan bagi mengurangkan pengambilan pelajar-pelajar ke fakulti perubatan di universiti-universiti awam pada tahun ini. Tindakan mengurangkan pengambilan pelajar-pelajar perubatan di universiti-universti awam adalah satu tindakan yang kurang rasional. Kerajaan cuba melepaskan tanggungjawab dan beban itu untuk mengurangkan perbelanjaannya.

Tetapi, ini akan menyusahkan pelajar-pelajar cemerlang yang datang daripada keluarga miskin ataupun sederhana. Golongan ini tidak mampu menghantar anak-anak mereka untuk meneruskan pelajaran dalam bidang perubatan di universiti-universiti swasta.

Pada masa yang sama pelajar-pelajar yang kurang bijak tetapi mempunyai kemampuan kewangan pula dapat mengikuti kursus perubatan di universti-universti swasta yang mula bercendawan di negara kita. Pada hakikatnya, graduan perubatan meningkat bukan kerana Institusi-institusi Pengajian Tinggi Awam tetapi sebahagian besarnya daripada Institusi-institusi Pengajian Tinggi Swasta.

Tindakan kerajaan mengurangkan tempat bagi kursus perubatan di universiti-universiti awam membuktikan ketidak prihatinan serta menindas pelajar-pelajar cemerlang yang kurang berkemampuan. Selain daripada itu, dasar seperti ini juga menggalakkan universiti-universti swasta mengambil kesempatan untuk menaikkan lagi kos pembelajaran seperti yuran dan sebagainya pada masa hadapan.

Saya rasa amat simpati terhadap ratusan pelajar yang memiliki keputusan yang cemerlang tetapi tertipu dengan tindakan kerajaan mengurangkan pengambilan masuk pada tahun ini secara mendadak. Kerajaan telah mengecewakan anak-anak kita yang mempunyai harapan besar. Cita-cita mereka hancur kerana kerajaan yang bersikap tidak adil.

Persoalannya sekarang ialah kenapakah kerajaan tidak mengumumkan awal-awal lagi keputusan mereka untuk mengurangkan pengambilan pelajar-pelajar di fakulti perubatan pada tahun ini? Bukankah ini bermakna kerajaan telah menganiyaya anak-anak kita yang bertungkus lumus mambakar pelita?


Menurut Timbalan Menteri Pendidikan YB Datuk P Kamalanathan hanya 418 pelajar yang layak diberi peluang untuk mengikuti jurusan perubatan di Institut-institut Pengajian Tinggi Awam pada tahun ini. Beliau juga berkata tawaran tempat yang terhad itu adalah bagi mengawal jumlah siswazah perubatan baharu dan mengelakkan berlakunya kebanjiran doktor baharu di pasaran kerja.

Seramai 1163 pelajar yang mendapat Purata Nilai Gred Kumulatif (PNGK) 4.00 telah memohon jurusan perubatan tetapi hanya 418 tempat sahaja ditawarkan kepada pelajar-pelajar cemerlang ini. Apakah nasib 745 orang pelajar cemerlang yang gagal mendapat jurusan perubatan itu terpaksa mengikuti kursus yang tidak diminati?

Jumlah pengambilan mahasiswa perubatan di Institutut-institut Pengajian Tinggi Awam semakin berkurangan pada tiap-tiap tahun sejak 2012. Pada tahun 2011 pengambilan pelajar untuk jurusan perubatan adalah 983 orang, manakala pada tahun 2012 pula dikurangkan kepada 875 orang. Jumlah itu menjadi lebih kecil lagi pada tahun 2013 iaitu hanya 699 orang pelajar diambil untuk jurusan perubatan. Pada tahun ini hanya 418 pelajar sahaja.

Ternyata pengambilan pelajar-pelajar jurusan perubatan semakin berkurangan di Pusat-pusat Pengajian Tinggi Awam. Bagaimana pula di Pusat-pusat Pengajian Tinggi Swasta? Adakah jumlah pengambilan jurusan perubatan meningkat atau merosot tiap-tiap tahun? Perkara ini akan saya bangkitkan dalam Persidangan Dewan Rakyat akan datang.

Kebelakangan ini banyak Institut Pengajian Tinggi Swasta menawarkan program perubatan. Ini adalah berpunca daripada permintaan yang tinggi untuk jurusan tersebut. Pada masa ini wujud lebih daripada 30 buah sekolah perubatan swasta di negara kita. Persatuan Perubatan Malaysia mendakwa 4000 hingga 5000 graduan perubatan dihasilkan setiap tahun.
Menurut mantan Presidennya, Dr David Quek Kwang Leng, masalah lambakan doktor yang wujud di negara kita berpunca daripada kewujudan banyak Institut Pengajian Tinggi yang menawarkan pelbagai kursus perubatan.

Justeru itu, bilangan Institusi Pengajian Tinggi Swasta adalah merupakan punca masalah ini. Tetapi kerajaan pula mengurangkan pengambilan pelajar-pelajar perubatan di Institusi Pengajian Tinggi Awam. Perkara ini perlu dikaji semula dengan serta merta dan memberi peluang kepada anak-anak kita yang memiliki keputusan cemerlang untuk mengikuti kursus pilihan mereka. Inilah keadilan terbaik yang patut diberikan kepada mereka yang layak.

Jumlah Pengambilan Jatuh,



Kenyataan Media YB V.Sivakumar Ahli Parlimen Batu Gajah & Timbalan Pengerusi DAP Perak pada 24 Ogos 2014 di Lahat, Ipoh.

 Jumlah Permohonan Jatuh, Jumlah Pengambilan Jatuh, Kamalanathan Masih Bangga Dengan Kerajaaan Dalam Isu Tawaran Masuk Pelajar-pelajar India Ke Universiti-Universiti Awam Tempatan.

Pada tahun ini permohonan pelajar-pelajar India untuk program Ijazah Sarjana Muda di universiti-universti awam telah menurun. Kenapa ini berlaku? Saya tidak tahu kenapa ramai pelajar-pelajar India tidak membuat permohonan untuk memasuki universiti-universti awam tempatan. Antara kemungkinan ialah :-

1) Ibubapa dan pelajar-pelajar sudah tidak yakin dengan universiti-universiti awam tempatan.

2) Ramai pelajar-pelajar India telah mendaftarkan diri untuk mengikuti kursus-kursus iktisas di kolej-kolej atau universti-universti swasta. Ini adalah kerana universiti-universti awam tidak menawarkan kursus pilihan mereka tetapi memberi tawaran kursus-kursus lain yang tidak diminati

3) Keputusan STPM pelajar-pelajar India merosot berbanding dengan tahun sebelumnya. Jika ini telah berlaku, apakah puncanya?

4) Tidak ramai yang memasuki STPM kerana gagal memperolehi keputusan yang baik di peringkat SPM dan terpaksa meninggalkan bangku sekolah.

Kementerian Pendidikan harus memberi satu penjelasan yang konkrit kenapa terdapat penurunan dalam permohonan untuk memasuki universti-universiti awam tempatan.

Satu kajian yang terperinci perlu dibuat untuk mengetahui pola terbaru ini. Perkara yang memeranjatkan ialah jumlah keseluruhan permohonan untuk universti-universiti awam telah meningkat sebanyak 7.8% iaitu 68,707 permohonan pada tahun 2013 meningkat kepada 74,071 pada tahun 2014.
Kenapa terdapat hubungan songsang diantara permohonan keseluruhan berbanding dengan permohonan oleh pelajar-pelajar India secara khususnya. Perkara ini perlu dianalisa dan diberi satu jawapan yang munasabah oleh Kementerian Pendidikan Malaysia.

Daripada 74,071 permohonan seramai 67388 orang pelajar iaitu 90.97% layak diberi tawaran untuk mengikuti kursus-kursus ijazah di universti-universiti awam. Bagi pelajar-pelajar India pula seramai 3363 orang telah membuat permohonan tetapi hanya 1533 orang pelajar diberi tawaran untuk melanjutkan pelajaran di universiti-universiti awam dalam negara. Ini bermakna hanya 45.58% daripada dianggap layak untuk melanjutkan pelajaran ke menara gading. Perkara ini perlu diberi perhatian khusus kerana nisbah peratusan ini adalah amat rendah sekali jika dibandingkan dengan peratusan pengambilan keseluruhan pelajar-pelajar bagi tahun 2014. Seramai 1830 orang pelajar daripada 3363 orang pelajar India tidak diberi tawaran melanjutkan pelajaran ke universiti-universti awam. Perkara ini perlu disiasat untuk mengetahui kenapa lebih daripada 50% daripada permohonan pelajar-pelajar India ditolak.

Pada tahun 2013 daripada jumlah keseluruhan tawaran masuk universiti-universiti awam hanya 4.3% ditawarkan kepada pelajar-pelajar dari kalangan kaum India. Pada tahun ini pula, jumlah ini telah menurun lagi kepada 4.1%. Saya memohon penjelasan terperinci daripada YB Datuk Kamalanathan, Timbalan Menteri Pendidikan yang memberi komen bahawa beliau berharap peratusan ini akan bertambah pada tahun-tahun akan datang. Saya juga memohon kepada beliau supaya tidak berbangga dengan sedikit peningkatan dalam pengambilan pelajar-pelajar India dalam jurusan perubatan pada tahun ini. Ini adalah kerana daripada 1163 pelajar-pelajar India yang layak telah memohon, hanya 59 orang diberi tawaran dalam jurusan tersebut.

Datuk Kamalanathan tidak harus menutup kebenaran dengan mengalih pandangan masyarakat India dengan menunjukkan sedikit kenaikan dalam pengambilan pelajar-pelajar India dalam jurusan perubatan. Tetapi, terdapat kejatuhan yang signifikan dalam keseluruhan pengambilan pelajar-pelajar India ke univesiti-universiti awam.

Belia India Ramai Salah Langkah Kerana Penindasan Berterusan Yang Mengheret Mereka Dalam Masalah Sosio-Ekonomi Yang Meruncing



Kenyataan Media YB V.Sivakumar Ahli Parlimen Batu Gajah & Timbalan Pengerusi DAP Perak pada 19 Ogos 2014 di Ipoh


Masalah budaya samseng merupakan satu fenomena kritikal yang dihadapi oleh belia pada hari ini terutamanya dari kalangan kaum India. Ini bukanlah masalah kaum India semata-mata. Masalah ini merupakan masalah negara kita yang perlu dilihat dalam konteks makro. Penglibatan kaum India dalam kumpulan-kumpulan kongsi gelap bukan sahaja akan merugikan mereka sendiri malah akan menjadi satu masalah sosial yang genting untuk seluruh rakyat Malaysia. Kerajaan harus mengambil segala langkah untuk membendung masalah budaya samseng ini supaya menjamin kesejahteraan seluruh rakyat Malaysia.

Undang-undang dan hukuman merupakan salah satu cara untuk melawan kumpulan-kumpulan kongsi gelap yang terlibat dalam pelbagai aktiviti jenayah. Tetapi, ini bukanlah satu-satunya cara untuk mengatasi masalah yang dihadapi. Kita harus mengkaji dan menyelidik tentang fenomena ini secara terperinci. Kenapakah anak-anak muda dari kalangan kaum India mudah terpengaruh dengan aktiviti-aktiviti kongsi gelap? Walaupun kaum-kaum lain juga turut terlibat dalam aktiviti-aktiviti seperti ini, tetapi penglibatan anak-anak muda kaum India lebih menonjol dan memudaratkan.

Masalah ini timbul berikutan daripada faktor-faktor sosio-ekonomi yang lain. Antaranya ialah persekitaran, masalah penempatan, pengangguran, pendidikan, pendapatan dan sebagainya. Pada asasnya pemimpin-pemimpin kaum India gagal untuk mengenal pasti jalan penyelesaian untuk masalah-masalah sosio-ekonomi yang dihadapi oleh kaum India. Belia-belia kaum India tertindas dalam semua aspek pembangunan dan kemajuan negara. Mereka tidak mempunyai hala tuju yang dirangka khas oleh kerajaan untuk menjamin masa hadapan yang cerah. Mereka tidak mendapat apa-apa bantuan untuk meningkatkan taraf hidup mereka. Kerajaan tidak mempedulikan kewujudan mereka sama sekali sehingga hari ini.

Pemimpin-pemimpin politik kaum India terutamanya daripada parti MIC telah gagal untuk menyalurkan bantuan kepada kaum belia yang tidak ada haluan. Mereka dibiarkan untuk menyelesaikan masalah mereka secara sendiri selama bertahun-tahun. Inilah menjadi punca kepada segala masalah yang tenat pada hari ini. Belia-belia India yang menghadapi masalah sosio ekonomi terutamanya dari segi kewangan terpaksa mencari jalan pintas untuk menyelesaikan masalah mereka.

Golongan tertindas ini telah diberi bantuan, tunjuk ajar, bimbingan dan perlindungan oleh ketua-ketua kongsi gelap. Mereka diberi peluang untuk mencari pendapatan lumayan dengan cara mudah tetapi bertentangan dengan undang-undang. Belia-belia yang terdesak dalam tekanan emosi terpaksa memilih jalan yang salah untuk menyara hidup. Pada hakikatnya, ini bukanlah apa yang diingini oleh anak-anak muda ini.

Oleh kerana mereka tidak diberi apa-apa peluang untuk hidup secara halal, mereka terpaksa memilih jalan yang salah. Siapakah yang bersalah dalam hal ini? Polisi-polisi kerajaan yang menindas adalah faktor terpenting yang perlu diperbaiki dengan serta-merta untuk menyelesaikan masalah ini. Kerajaan harus membuka ruangan secara ikhlas kepada belia-belia kaum India dengan program-program keusahawanan di seluruh negara.

Belia-belia India yang ingin menceburi bidang perniagaan sukar sekali mendapat apa-apa bantuan terutamanya dana pinjaman. Banyak dana disediakan oleh kerajaan melalui SME Bank. Tetapi, berapakah orang belia India yang pernah mendapat bantuan pinjaman daripada SME Bank? Apa jua permohonan pinjaman perniagaan yang dibuat ditolak dengan pelbagai alasan.

Ini merupakan satu bentuk diskriminasi yang tidak patut wujud di negara kita. Di bawah SME Bank, peruntukan Dana Usahawan Muda ( Young Entrepreneur Fund) sebanyak RM50 juta diperkenalkan khusus untuk golongan belia yang berkelayakan beumur 18 hingga 30 tahun sebagai pinjaman mudah untuk memulakan perniagaan.

Pertamanya, adakah belia-belia India tidak layak untuk mendapat bantuan pinjaman ini? Ataupun maklumat ini tidak disampaikan oleh kerajaan kepada masyarakat India kerana tujuan politik menindas? Bukankah pewujudan dana ini merupakan salah satu strategi berterusan kerajaan dalam usaha melahirkan lebih ramai usahawan di kalangan belia Malaysia? Anak-anak muda kaum India bukan dianggap belia Malaysia? Inilah antara beberapa persoalan yang perlu dijawap oleh pemimpin-pemimpin negara yang dimandatkan untuk membuat dasar-dasar negara.

Dana ini telah dilancarkan pada pertengahan bulan Februari 2013 telah meluluskan pinjaman kepada 228 usahawan belia dengan nilai pembiayaan melebehi RM20juta. Daripada jumlah ini berapakah yang disalurkan kepada belia kaum India yang amat memerlukan bantuan seperti ini?

Selain daripada itu, di bawah MATRADE pula, satu program khas bagi membantu dan menggalakkan usahawan belia untuk menerokai pasaran antarabangsa yang dikenali sebagai Program Pembangunan Pengeksport Belia telah diwujudkan. Program ini akan memberi fokus kepada sektor soft export iaitu dalam bidang 'arts, music, fashion, design' dan sebagainya.

Saya pasti bahawa belia-belia dari kalangan kaum India tidak pernah mendengar dan mengetahui tentang program ini. Pemimpin-pemimpin MIC yang sepatutnya menyalurkan semua maklumat mengenai dasar-dasar kerajaan dan program-program yang berfaedah seperti ini telah gagal melaksanakan tanggungjawab di peringkat akar umbi. Inilah punca kenapa anak-anak muda kita terpaksa hidup seperti katak di bawah tempurung tanpa mengetahui apa yang sebenarnya berlaku di sekeliling mereka.

Di bawah program ini, syarikat pengeksport yang dikendalikan oleh belia akan dibimbing selama 3 tahun dengan objektif menjadikan mereka sebagai pengeksport yang berdaya saing dan mampu menerokai pasaran antarabangsa. Syarikat mereka juga akan diberi insentif pembiayaan untuk menyertai aktiviti promosi eksport di luar negara dan layak untuk diberi bantuan melalui Geran Pembangunan Pasaran.

Satu lagi program kerajaan untuk membantu usahawan belia ialah Tunas Usahawan Belia Bumiputera (TUBE) yang akan dilaksanakan oleh SME Corp mulai November 2014. Program ini diberi peruntukan sebanyak RM10 juta untuk menganjakkan paradigma minda kaum belia daripada mencari pekerjaan kepada bidang keusahawanan. Program ini akan melalui 3 fasa iaitu Latihan Bootcamp, Bengkel Perniagaan dan Perlaksanaan Pelan Perniagaan. Ini adalah satu program yang baik direka khas untuk membantu belia-belia bumiputera. Apa salahnya kalau kerajaan juga berprihatin untuk mewujudkan program-program seperti ini untuk membantu belia-belia kaum India yang bermasalah di negara ini?

怡保东区社青团团长兼桂和区州议员黄家和律师政治秘书崔慈恩于2014年8月19日(星期二)在太平所发表的新闻稿:



(太平19日讯)

太平社青团与怡保东区社青团日前假太平王氏太原堂进行羽球观摩赛,经过近3个小时的激烈角逐,最终由太平社青团整体实力技高一筹击败来势汹汹的怡保东区区团

这项由霹雳州两个最活跃区团联合主办的观摩赛一共吸引两个区团约20 名社青团党员参与,比赛分成男双、女双,混双三个组别,一局定胜负出席开幕典礼的行动党领袖包括霹雳州社青团团长黄家和,太平联委会副主席刘长一等人,场面非常热闹

怡保东区社青团团长崔慈恩表示这项观摩赛的主要宗旨是为提倡健康生活、也让党员有机会切磋球艺,增进交流。怡保东区社青团将会在未来推动轻松亲民活动,以另类的方式与人民进行最近距离的交流来提高人民的政治醒觉、以及宣扬党的立场

太平社青团团长黄则表示,通过这项观摩赛,两个区团的团员深深的情谊在比赛中凝结生长,并提倡团队精神。黄温希望州政府可以主动给予州内的多项球赛赞助,让州内的体育爱好者受惠,提倡健康的生活

图:怡保东区与太平社青团先礼后兵,个别由团长崔慈恩(右5和黄泉温(左4)交换纪念品,由黄家和(中)以及刘长一(右4等人见证。

Ikut Perlembagaan Untuk Melantik MB, Selesaikan Krisis, Kembalikan Pentadbiran Harmoni Di Negeri Selangor



Kenyataan Media YB V.Sivakumar Ahli Parlimen Batu Gajah & Timbalan Pengerusi DAP Perak pada 18 Ogos 2014 di Ipoh

 Majlis Pakatan Rakyat telah memberi sokongan majoriti kepada Datin Seri Dr Wan Azizah semalam. Ini juga merupakan kemahuan majoriti di kalangan Ahli-ahli Dewan Undangan Negeri Selangor. Keputusan ini adalah satu mandat yang diperolehi oleh Datin Seri Wan Azizah untuk dilantik sebagai Menteri Besar Selangor menggantikan Tan Sri Khalid Ibrahim.

Negara kita mengamalkan sistem demokrasi Raja Berperlembagaan. Bermaksud perlembagaan mengatasi setiap orang termasuk Raja yang memerintah. Perlembagaan telah mengariskkan bahawa seseorang Ahli Dewan Undangan Negeri yang mendapat sokongan majoriti daripada ahli-ahli yang lain dilantik menjadi Menteri Besar untuk mengetuai kerajaan negeri tersebut.

Dalam kes Selangor, Datin Seri Wan Azizah telah memperolehi sokongan sebilangan besar daripada Ahli-ahli Dewan Undangan Negeri Selangor dan direstui oleh Majlis Pakatan Rakyat. Kita harus menghormati keputusan majoriti tersebut. Ini adalah penting untuk memastikan keluhuran Perlembagaan di negara kita sentiasa terjamin.

Datin Seri Wan Azizah layak menjadi Menteri Besar Selangor kerana beliau mencukupkan semua syarat yang diwajibkan oleh Perlembagaan Negeri tersebut iaitu:-

1) Beliau adalah seorang Ahli DUN Selangor
2) Beliau berjaya memperolehi sokongan majoriti Ahli-ahli DUN Selangor
3) Beliau adalah seorang berbangsa Melayu
4) Beliau adalah seorang beragama Islam

Oleh yang demikian, Datin Seri Wan Azizah harus dilantik sebagai Menteri Besar Selangor untuk menghormati mandat yang diberikan oleh rakyat. Prinsip demokrasi 'Kerajaan Rakyat, Oleh Rakyat, Untuk Rakyat' harus ditegakkan jika mahu melihat demokrasi hidup subur di negara ini. Suara rakyat adalah suara keramat.

Pelbagai alasan dan faktor telah diutarakan oleh pihak-pihak tertentu untuk menolak Datin Seri Wan Azizah menjawat jawatan Menteri Besar. Tetapi, semua alasan-alasan itu tidak boleh dijadikan asas. Ini adalah kerana penolakan seperti itu tidak sejajar dengan kemahuan dan syarat-syarat yang ditetapkan dalam undang-undang tertinggi negeri berkenaan. Semua alasan itu bukanlah syarat yang termaktub dalam perlembagaan.

Setiap individu yang mengelar dirinya sebagai warganegara Malaysia harus memberi keutamaan kepada Perlembagaan Persekutuan dan Perlembagaan Negeri yang menjadi asas kepada sistem pemerintahan dan pentadbiran negara kita. Ini merupakan kewajiban utama setiap rakyat Malaysia yang mencintakan negara ini. Setiap tindakan yang bertentangan dengan Perlembagaan adalah dianggap sebagai satu kesalahan besar dan terhina serta boleh menjejaskan imej dan kredibiliti negara.

Justeru itu, Datin Seri Wan Azizah harus dilantik sebagai Menteri Besar Selangor sebagai tanda menghormati Undang-undang tertinggi. Tambahan pula ini akan menamatkan krisis politik di Selangor dengan serta merta. Rakyat Selangor sedang menanti untuk melihat pentadbiran negeri itu kembali harmoni di bawah kerajaan Pakatan Rakyat.

Minister Ahmad Zahid apologises to Tony Pua


 Home Minister Ahmad Zahid Hamidi today retracted in the High Court in Kuala Lumpur a defamatory statement he made in 2011, in which he implied Petaling Jaya Utara MP Tony Pua to be a criminal.

Zahid read out an open statement in court and Pua agreed to withdraw his suit against the minister and Umno-owned Utusan Malaysia, which published Zahid’s statement.

"I, Datuk Seri Dr Zahid Hamidi, do hereby unconditionally retract the statements that I had made to the second defendant (Utusan Malaysia) in respect of the plaintiff. I regret in disparaging the reputation of the plaintiff," Zahid said.

Utusan Malaysia legal adviser Shirat Anuar also read out a statement, saying that in view of Zahid's retraction, the second and third defendants do hereby unconditionally retract the said article.

Pua (right) filed the suit in January this year, naming Zahid, who was defence minister in 2011, andUtusan Malaysia.

The Petaling Jaya Utara MP filed the suit after Zahid refused to retract and apologise for his statement insinuating that Pua was once charged in a Singapore court. Utusan published the article on March 18, 2011.

Pua had in 2011 said he had no choice but to file the suit after the deadline given for Zahid to retract elapsed.

Pua named Zahid, Utusan Melayu Publications (M) Bhd, the publisher of Utusan Malaysia and its group editor-in-chief Abdul Aziz Ishak as defendants.

He said Utusan had published a libellous article against him in the newspaper and continuously posted it online.

Pua said the defamatory words meant that he had been arrested by the Singapore police for a criminal offence and was not fit to be a federal lawmaker and was not loyal to Malaysia.

Zahid shook Pua's hand in court to denote the settlement.

Lawyer Benjamin Aliff appeared for Pua, while V Prem acted for Zahid. Utusan Malaysia was represented by Choo Shi Jin.

Pertahan kedudukan PAS dalam PAKATAN


Perkembangan krisis Selangor menunjukkan bahawa implikasi krisisi ini menjangkaui sempadan negeri Selangor dan bakal mempengaruhi perkembangan sidang dewan pada sesi Parlimen akan datang.

Badan pemikir Kajian Politik untuk Perubahan (KPRU) menyeru pemimpin ketiga-tiga parti dalam Pakatan Rakyat (PAKATAN), iaitu PAS, DAP dan Parti Keadilan Rakyat (KEADILAN) agar bersama-sama mempertahankan kedudukan PAS dalam PAKATAN.
KPRU memahami prinsip di sebalik operasi parti politik di mana pihak yang tidak menjadi ahli kepada mana-mana parti politik tidak harus mencampuri hal ehwal parti politik tersebut.

Sebagai sebuah badan pemikir yang ditubuhkan sejurus selepas Pilihan Raya Umum Ke-12 (PRU-12) pada 3 Mac 2008, KPRU sekadar memainkan peranannya dalam mengamati, menganalisis dan menyampaikan pandangan umum buat para pemimpin PAKATAN, bahawa perkembangan keputusan PRU-12 pada 2008 dan PRU-13 pada 2013 berlandaskan mandat rakyat yang mahukan PAKATAN bergerak sepakat bagi merealisasikan impian sistem gabungan dua parti, bukan sahaja pada peringkat negeri, tetapi juga pada peringkat persekutuan.   

Jika sekiranya PAS meninggalkan PAKATAN, hal ini bukan sahaja bermaksud krisis Selangor akan berlangsung secara berpanjangan, tetapi juga pada peringkat sidang Parlimen di mana, apabila usul persempadanan semula yang melibatkan peningkatan kerusi dan memerlukan sokongan dua pertiga dalam dewan dibentangkan nanti oleh pihak Kerajaan Persekutuan UMNO-Barisan Nasional (BN), pihak UMNO-BN akan berjaya dalam strategi dan agendanya.

Sementara itu, mandat rakyat 52% yang mahukan pembentukan sistem gabungan dua parti pada peringkat persekutuan akan terlesap begitu sahaja.
Jika sekiranya senario ini menjadi realiti, maka semangat zaman ini yang dikongsi bersama rakyat terbanyak akan turut melesap ekoran tindakan PAS meninggalkan PAKATAN. 

PAS merupakan sebuah parti politik yang menampilkan pemimpin-pemimpin yang memahami peredaran zaman, justeru prinsip "PAS for ALL" atau "PAS untuk Semua" berjaya meraih sokongan rakyat pelbagai lapisan tanpa mengira latar belakang kaum, agama dan negeri.

KPRU memohon pertimbangan semangat zaman yang mahukan pertukaran rejim pemerintah serta pembentukan sistem gabungan dua parti pada peringkat persekutuan diambil kira dan dipertahankan secara tegas oleh para pemimpin PAKATAN dalam konsep setiakawan PAKATAN hari ini. 

-- 
Best regards, 
Ooi Heng
Parliamentary Research Head 
Office of the Leader of the Opposition
Level 14, Tower Block
Parliament of Malaysia
Kuala Lumpur.

SOKONGAN MAJORITI 30 AHLI DEWAN NEGERI SELANGOR

‎Kenyataan media Dato Seri Dr Wan Azizah Ismail (14.8.14):-



Saya memanjatkan kesyukuran ke hadrat Allah SWT yang mengizinkan pentadbiran Kerajaan Selangor dikembalikan kepada Pakatan Rakyat seperti yang dimandatkan oleh rakyat dalam Pilihanraya Umum 13.


Dengan ini, saya mengumumkan bahawa 30 orang Ahli Dewan Negeri (ADN) Pakatan Rakyat (termasuk saya) seperti tersenarai di dalam lampiran telah menyatakan rasa hilang percaya kami kepada YAB Tan Sri Khalid Ibrahim sebagai Dato’ Menteri Besar. Mereka juga telah menyatakan sokongan kepada saya untuk mengambilalih tugas sebagai Dato’ Menteri Selangor yang baru.


Pendirian mereka ini dinyatakan secara bertulis di dalam Akuan Bersumpah yang ditandatangani oleh kesemua 30 ADN selain mereka hadir sendiri pada hari ini untuk menyatakan sokongan itu.


Dengan perkembangan ini, kami yang hadir mengesahkan bahawa kami mempunyai majoriti di dalam Dewan Negeri sekurang-kurangnya sebanyak empat (4) orang ahli berbanding seorang ahli bebas, 12 ahli dari UMNO dan 13 ahli dari PAS yang masih belum menyatakan sokongan terbuka.


Oleh yang demikian, saya telah mengutus satu surat kepada ke bawah DYMM Tuanku Sultan Selangor pada jam 1130 pagi ini untuk memohon mengadap dan mempersembahkan sokongan majoriti untuk perkenan ke bawah DYMM Tuanku seperti yang diperuntukkan di dalam Undang-undang Tubuh Negeri. Saya juga memohon untuk mendapatkan pandangan DYMM Tuanku Sultan Selangor sekiranya ada keperluan bagi YB Speaker memanggil sidang Dewan Negeri Selangor untuk memuktamadkan proses pertukaran YAB Menteri Besar.


Saya menasihati YAB Tan Sri Khalid Ibrahim supaya menghormati undang-undang dan prinsip demokrasi dengan segera meletakkan jawatan kerana beliau telah hilang sokongan majoriti. Beliau seharusnya memudahkan proses peralihan kuasa secara tertib dan tidak membuat sebarang keputusan dasar atau pentadbiran setelah sah kini dengan terbatalnya keabsahan (legitimacy) beliau sebagai Menteri Besar.


Keutamaan saya ialah mengembalikan pentadbiran Kerajaan Selangor kepada Pakatan Rakyat agar segala perancangan dan dasar Pakatan Rakyat dapat dilaksanakan dengan cepat dan berkesan seperti mandat yang diberikan rakyat.


Oleh yang demikian, saya menyeru supaya rakan-rakan ahli Dewan Negeri dari Pakatan Rakyat yang lain yang belum membuat penyataan sokongan terbuka mempertimbangkan keperluan mendesak ini untuk mengembalikan urusan pentadbiran Kerajaan Selangor seperti biasa.


Saya juga memuji kesabaran rakyat Selangor dalam menghadapi perkembangan politik mutakhir ini dan menasihati orang ramai agar terus bertenang sementara menunggu ia diselesaikan secara baik melalui jalan perundangan mengikut Undang-undang Tubuh Negeri.




YB DATO’ SERI DR WAN AZIZAH ISMAIL
Ahli Dewan Negeri Kajang

Khamis, 17 Julai 2014

Stesen Khidmat Rakyat


Tambahkan Peruntukan Untuk Pembangunan Pendidikan Dan Kemajuan Sosio Ekonomi Orang Asli Dalam Belanjawan 2015



Kenyataan Media V.Sivakumar Ahli Parlimen Batu Gajah & Timbalan Pengerusi DAP Perak pada 14 Julai 2014 di Batu Gajah


Orang Asli di negara kita dilindungi oleh Perlembagaan Persekutuan. Kedudukan orang asli adalah sama dengan orang Melayu dan Bumiputera Sabah dan Sarawak. Mereka mempunyai hak di bawah Perkara 153 Perlembagaan Persekutuan. Di bawah Perkara ini, hak Orang Asli, anak-anak dan keturunan mereka dijamin oleh Yang di-Pertuan Agong.

Tetapi, pada hakikatnya keadaan hidup golongan ini sentiasa terancam di bawah sistem pentadbiran yang ada sekarang ini. Orang asli adalah antara yang paling tertindas dari segi pembangunan sosio-ekonomi negara ini. Kerajaan tidak mempunyai niat secara ikhlas untuk membantu golongan yang termiskin ini.

Masalah keciciran murid Orang Asli adalah terlalu tinggi. Ramai diantara anak Orang Asli gagal untuk melanjutkan pelajaran ke sekolah menengah. Ini merupakan satu cabaran kepada negara untuk mengatasinya. Kerajaan harus mengambil segala inisiatif untuk memberi kesedaran kepada ibubapa anak-anak ini tentang pentingnya pendidikan untuk masa hadapan mereka.

Walaupun ada kemudahan infrastruktur pendidikan yang telah disediakan oleh kerajaan tetapi masalah keciciran murid Orang Asli masih dalam tahap yang amat membimbangkan. Pada masa ini, lebih kurang 31 peratus anak-anak Orang Asli di seluruh negara gagal melanjutkan pelajaran ke peringkat sekolah menengah. Statistik ini perlu diberi pertimbangan yang sewajarnya oleh kerajaan persekutuan mahupun kerajaan negeri.

Apakah alasan untuk keciciran ini? Satu daripada sebabnya ialah lokasi sekolah yang jauh daripada kampung mereka. Masalah ini perlu diatasi oleh kerajaan dengan membina sekolah-sekolah baru. Pusat pendidikan seperti sekolah rendah dan menengah wajar dibina berhampiran dengan penempatan Orang Asli. Selain daripada itu, kerajaan juga harus menempatkan guru-guru yang berdedikasi dan prihatin terhadap kebajikan dan kemajuan Orang Asli.

Sebahagian besar daripada kaum Orang Asli hidup di bawah paras kemiskinan dan terpaksa meneruskan kehidupan mereka dengan aktiviti ekonomi hutan. Inilah merupakan faktor penting yang menyebabkan mereka gagal memberi keutamaan kepada pendidikan anak-anak yang masih di bangku sekolah.. Tekanan ekonomi yang melarat menyebabkan mereka terpaksa membawa anak-anak mereka untuk membantu mencari hasil hutan.

Bantuan kewangan yang sewajarnya juga perlu disediakan oleh kerajaan bagi membolehkan kanak-kanak Orang Asli mendapat pendidikan yang sewajarnya. Kementerian Kemajuan Luar Bandar Dan Wilayah telah diberi peruntukan sejumlah RM 64.7 juta bagi tahun 2014 untuk melaksanakan pelbagai projek pembangunan kepada masyarakat Orang Asli di Semenanjung Malaysia.

Pada pandangan saya jumlah ini adalah tidak mencukupi untuk tujuan pembangunan kumpulan etnik ini secara keseluruhannya. Kerajaan seharusnya meluluskan peruntukan yang lebih tinggi untuk membantu golongan yang terpencil ini. Saya mencadangkan supaya peruntukan ini ditambahkan kepada RM500 juta setahun untuk membantu Orang Asli dalam semua aspek pembangunan sosio ekonomi.

Setakat ini kerajaan telah gagal untuk memberi perhatian khusus dalam kemajuan sosio ekonomi kaum Orang Asli. Kerajaan juga gagal untuk memberi peluang pendidikan tinggi untuk golongan ini. Hanya lebih kurang 850 orang anak Orang Asli berjaya menamatkan pengajian di institusi pengajian tinggi awam dan swasta sejak tahun 1981.

Graduan dan golongan terpelajar dari kalangan Orang Asli wajar diberikan peluang yang sama rata dalam sektor perkhidmatan awam dan swasta di negara kita di samping peluang-peluang perniagaan.

Dalam tempoh 10 tahun, iaitu daripada tahun 2006 hingga 2010, hanya RM1 bilion sahaja telah diperuntukkan bagi meningkatkan taraf hidup masyarakat Orang Asli di seluruh negara. Jabatan Kemajuan Orang Asli (Jakoa) menyasarkan sehingga 25 peratus kadar kemiskinan dikurangkan pada 2015 seterusnya memenuhi matlamat sifar menjelang 2020. Matlamat ini tidak boleh dicapai jika kerajaan gagal untuk menambahkan peruntukan bagi kaum orang asli dalam belanjawan-belanjawan akan datang.

Penambahan dalam peruntukan adalah penting bagi memastikan mereka tidak lagi mengamalkan kehidupan berpindah randah dan membantu mereka keluar daripada masalah kemiskinan. Selain daripada itu, kerajaan juga boleh menyediakan pendidikan sempurna untuk golongan miskin ini. Tetapi, selagi kerajaan tidak mempunyai hasrat untuk menambahkan peruntukan untuk tujuan pembagunan Orang Asli, maka masalah sosio ekonomi kumpulan ini tidak dapat diselesaikan sepenuhnya.